Witajcie Rykoszeci i Rykoszetki!
Ostatni tekst o biciu Niemców jakoś tak słabo się postarzał, więc w ostateczności postanowiłem z niego zrezygnować. Ogólnie dużo myślałem nad tym, że piszę coraz smutniej i zaczynam tetryczeć. Po namowie wiecznie uśmiechniętej Anki, postanowiłem, że zamiast ciągle skupiać się na negatywnych emocjach, teraz będziemy epatować pozytywami. Tak więc – „Ależ świetnie padał deszcz na ostatnim Lucky Luke!”
Witajcie Rykoszeci i Rykoszetki!
Wiecie, ile jest w Polsce strzelnic, gdzie można strzelać na odległość 200 metrów? Tylko jedna, w Radomsku na Piaskowej! Ktoś mi coś kiedyś mówił, że są inne, ale nie przedstawił żadnych dowodów, więc wiem tylko o jednej. Jeżeli jestem w błędzie to sumiennie przysięgam, że każdemu kto mnie z tego błędu wyprowadzi, opłacę starty w zawodach, w naszym klubie, do końca roku. Przysyłajcie swoje propozycje do 14 kwietnia 2023 r. 
Póki co wykorzystaliśmy naszą najlepszą i jedyną na świecie ośkę 200m, do organizacji pierwszych zawodów z cyklu snajper 22!
Witajcie Rykoszeci i Rykoszetki!
Stojąc na naszym nowym stanowisku do strzelania na 200m, zwróciłem się w stronę tłumu, spragnionego mych słów, niczym karp bożonarodzeniowy chleba, w naszej wannie.
- Śpieszę Wam ogłosić co następuje! W tym roku śnieg, już nie spadnie!*
- A czemuż to Maksie? Najprzystojniejszy ze strzelców Rykoszetu, któremu Dominik co najwyżej może łyżkę z zupą podawać podczas jedzenia! – zakrzyknął tłum.
- Bo oficjalnie pożegnaliśmy już Zimę! – odparłem.
- Aaaa… no w sumie… - dało się słyszeć z tłumu.
Witajcie Rykoszety i Rykoszetki!
Zadzwonił do mnie pewien prof. okulistyki (nazwisko zachowam dla siebie) i poprosił, żeby ten tekst przerzucić na nowy rok, bo ponoć od zbyt częstego podziwiania mojego kunsztu pisarskiego, niektórzy z Was dostają żylaków na oczach. Dodatkowo groził kwarantanną, więc ten tekst będzie bezczelnie pochlastany i ocenzurowany przez moja kochaną, wspaniałą i mądrą żonę, która ponoć dopisuje pod moja nieobecność sobie jakieś miłe przymiotniki (przedrostki*). Nie zrozumcie mnie źle, ale nie chcę być z nią znowu zamknięty na dwa tygodnie... w ogóle to dzisiejszy tekst jest o naszych najlepszych strzelcach na export, co to zwykli się kulom nie kłaniać (w ogóle podobno mają problemy ze schylaniem) i pojechali w świat rozsławić nasz klub i niczym pierwsza jaskółka znad oceanu, sprawić, że na strzelnicach w Sulmierzycach, Okręglicy i okolicy (no przyznaję, że daleko nie zalecieli) tamtejsi strzelcy już drżą na samą myśl o nas.
Prawdziwe dzieła sztuki powstają długo. „Park Jurajski”, „Gra o tron”, „Potop”, „Bitwa pod Grunwaldem”, baba z jenotem albo golonka pieczona w piwie z kapustą zasmażaną i chrzanem. Wszystkie moje teksty też. Dlatego taki monumentalny tytuł i dlatego tyle musieliście czekać! Dodatkowo Ania bezlitośnie cenzuruje moje wypociny i bez skrupułów usuwa co większe głupoty. Tylko pomyślcie, ile debilizmów biedaczka musiała wywalić, że zajęło jej to aż tyle czasu, a dodatkowo... skoro te największe debilizmy zostały usunięte, to czemu ten tekst jest taki jaki jest... ostatecznie zakończyliśmy strzelanie w tym roku!